Noelle Roorda

Mijn naam is Noëlle Roorda. Ik ben 20 jaar en woon in Amstelveen. In 2016 ben ik begonnen met atletiek. Voor atletiek heb ik mijn hele leven getennist en gevoetbald. Ik ben geboren met een onderarm defect (mis een stukje van mijn rechter onderarm). Ik ben begonnen met de looponderdelen en het verspringen. Dit was overigens geen succes…. Eind 2018 ben ik (per toeval) in aanraking gekomen met het speerwerpen. Na een paar keer oefenen hebben Guido en ik besloten het over een compleet andere boeg te gooien. Bij het speerwerpen gebruik ik een prothese. Dit is een klein kokertje van ongeveer 430 gram om het gewicht van mijn missende onderarm te compenseren.

Wat is je grootste uitdaging/doel op dit moment, wat wil je bereiken en hoe?

Ik zou het super gaaf vinden om op de Paralympische Spelen van 2021 in Tokyo een medaille te behalen op het onderdeel speerwerpen. Ik ben nu bijna 2 jaar bezig, relatief kort nog. Ik geloof dat als het mij lukt om het hele jaar geen blessures te krijgen en alle trainingen te doen, de kans op een medaille het grootst is.

Moet je veel doen en/of laten om je doel te bereiken?

Voor mijn gevoel hoef ik er niet veel voor te laten om dit doel te bereiken. Maar ik mis wel een beetje de ski/snowboard vakanties.

Wat is je mooiste moment in de sport tot nu toe?

Toen ik net begon met atletiek heb ik veel getwijfeld over of ik zou stoppen of doorgaan. Bij tennis had ik een basis en wist ik wat ik kon. Atletiek was voor mij totaal onbekend. In 2018 was het EK in Berlijn. Zonder dat iedereen het wist ben ik daarheen gereisd met mijn vader. Ik zat op de tribune naar de 200 meter van teamgenoot Nienke Timmer te kijken. Het startschot ging en de race begon. Ze kwamen het rechte stuk op en ineens werd ik zo emotioneel! De tranen liepen over mijn wangen en ik dacht, dit wil ik ook! Sinds dat moment heb ik geen seconde meer getwijfeld over stoppen met atletiek.

Wat is het moeilijkste moment in de sport tot nu toe?

Het afgelopen jaar was een lastig jaar omdat ik een tijd lang niet de motivatie op kon opbrengen voor de sport. Maar nu is de motivatie gelukkig weer helemaal terug. Ik heb er weer zin!

Heb je het idee dat je meer moet bewijzen dan mensen zonder handicap?

Al mijn hele leven heb ik het gevoel dat ik mij moet bewijzen. Vaak vinden mensen je zielig of denken ze dat je niks tot nauwelijks kunt als je een handicap hebt. Hierdoor heb ik voor mijzelf een onwijze bewijsdrang gecreëerd. Ik stop niet totdat ik anderen van gedachten heb laten veranderden.

Wat betekent sporten voor jou in het algemeen en wat betekent Para Atletiek in het bijzonder voor jou?

Sporten is mij met de paplepel ingegoten. Al sinds ik kan staan en iets vast kan houden stond ik al met een tennisracket in mijn hand. Het is een echte uitlaatklep voor mij. Ik heb altijd bij de validen meegedaan (tennis, voetbal). In 2016 ben ik voor het eerst echt in aanraking gekomen met para atletiek.

Heb je tips en tricks voor beginnende sporters, onzekere sporters?

Ga vooral alles proberen. Als je iets nog nooit gedaan hebt weet je niet wat wel kan en of het bij je past. Mijn ouders leerden mij altijd: denk ik mogelijkheden, niet in onmogelijkheden. Er zullen altijd dingetjes zijn waar je tegen aan loopt, maar ik geloof dat met een kleine aanpassing en wat creativiteit alles mogelijk is!

Wie is je grote voorbeeld en waarom?

Ik kan er niet 1 noemen, mogen het er ook drie zijn? Mijn drie grote voorbeelden zijn:
Roger Federer (tennisser)
Thomas Roehler (speerwerper)
Guido Bonsen (mijn coach)

Toen ik nog fulltime tenniste was mijn grote voorbeeld Roger Federer. Zo knap wat hij doet. Ook op die leeftijd nog elke dag had trainen en alles uit jezelf halen. De beste versie van jezelf willen worden/zijn. Sinds ik ben gaan speerwerpen is een ander groot voorbeeld voor mij Thomas Roehler geworden. Zijn werptechniek is zo perfect. Echt zo gaaf om naar te kijken. In 2016 leerde ik Guido kennen. Ik liep de sportzaal in en één blik was genoeg om te weten dat het goed zat. Op veel vlakken kan ik zoveel van hem leren, zowel als trainer en als mens.

Wat wilde je worden toen je kind was?

Ik wilde altijd al topsporter worden. Mijn hele leven heb ik op hoog niveau gevoetbald en getennist. Toen ik op mijn 12e mijn voetbaldroom moest opgeven ben ik me gaan focussen op tennis.

Terug naar het teamleden overzicht